książki

„Ostatnia Królowa” – C. W. Gortner.

   Joanna Kastylijska była postacią autentyczną. Zaczęłam od tego wyjaśnienia, ponieważ po przeczytaniu książki pomyślałam, że to wszystko, co ją spotkało z pewnością jest dobrze osadzoną w realiach fikcją literacką. Christopher W. Gortner prowadził swoje studia historyczne przez kilka lat, zanim powstała „Ostatnia Królowa”. Poznajemy ją w zasadzie w chwili, gdy wraz z siostrami i rodzicami – hiszpańską parą królewską – Izabelą i Ferdynandem wchodzą do zdobytej Grenady. Bosy, sponiewierany Maur oddaje im klucze do miasta, a Joanna nie może się oprzeć wrażeniu, że choć obszarpany i brudny, nie pozbył się swojej dumy i wówczas 13-to letnia księżniczka autentycznie mu współczuje. Kolejne trzy lata życia spędza w Alhambrze ucząc się, jeżdżąc konno i chodząc własnymi ścieżkami, oczywiście na tyle, na ile uda jej się zmylić pilnującą ją służbę. A co dzieje się potem?

   Gdy kończy 16 lat, rodzice zmuszają ją do poślubienia Filipa Pięknego, potomka i spadkobiercy Habsburgów, któremu od dawana była przyrzeczona. Joanna początkowo się buntuje, ale tak naprawdę nie ma w tej sprawie nic do powiedzenia. Związek małżeński zostaje zawarty przez pośredników, a narzeczona recytuje przysięgę w obecności przedstawicieli swojego dworu oraz wysłannika przyszłego męża.
Przez prawie rok pozostaje na swoim dworze, ucząc się francuskiego, ponieważ takim językiem mówi się na dworze jej męża. Gdy przyjeżdża w końcu do Filipa, jest przekonana, że to małżeństwo będzie dla niej katastrofą, jednak staje się inaczej. Filip jest tylko o rok od niej starszy, do tego naprawdę jej się podoba i Joanna zupełnie traci dla niego głowę. Wydaje się, że tej pary nic już nie rozdzieli, bo Filip również uwielbia swoją żonę. To, co dzieje się potem, te wszystkie koszmarne podróże, wyzwania, którym Joanna musi sprostać, dzieci, intrygi, obowiązki wobec rodziców, królestwa, męża, wszystko to wydaje się fikcją, ale nie, to są udokumentowane fakty historyczne. Jeśli ktoś dobrze zna historię Europy z tego okresu, nie będzie dla niego tajemnicą, dlaczego Joannę uznano za szaloną, jeśli jednak mamy mgliste pojęcie o tym okresie w dziejach, będziemy czytać tę powieść z zapartym tchem, do końca nie podejrzewając, co się wydarzy.

ostatnia królowa 2

   Każda dziewczynka marzy w dzieciństwie, żeby być księżniczką i gdy prawdziwe księżniczki są małe, to pewnie też im się to podoba, jednak bardzo szybko odkrywają, że są tylko marionetkami, potrzebnymi do osiągnięcia celów politycznych. Tak naprawdę nikt się nie liczy z ich zdaniem, a ich życie często jest ułożone na długo przed urodzeniem. Biorąc pod uwagę w jak młodym wieku w tamtych czasach przejmowało się władzę, jestem pod wrażeniem dojrzałości tych książąt i księżniczek. Nie wyobrażam sobie, żeby w dzisiejszych czasach 16-to latka mogła zarządzać nawet niewielkim państwem, a wtedy, cóż. Wtedy to była norma.

    Myślę, że gdybyśmy w podobny sposób mieli podawaną historię w szkołach, to po pierwsze z przyjemnością byśmy się uczyli, a po drugie wiele faktów bez trudu pozostałoby nam w głowach. Gortner napisał książkę tak lekkim językiem, że nawet nie wiadomo kiedy dobiegamy do jej końca. Polecam.

Wydawnictwo „Książnica”, 2013 rok, 415 stron

8 gwiazdek – bo nie przepadam za literaturą historyczną, a tę książkę zwyczajnie połknęłam.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s